NoorderBrug

Samen Loven Leren Liefhebben

ds. H. Zeeman

ds. H. Zeeman

Ik werd als Hendrikus Johannes Zeeman in 1955 geboren in Zwolle en emigreerde in 1968 met ons gezin naar Zuid Afrika.

Mijn ouders waren stoere Katholieken en brachten me goed godsdienstig op.

Mocht net voor ons vertrek uit Nederland nog de hand schudden met de beroemde kardinaal Alfrink met mijn tweede communie. Het is natuurlijk vanzelfsprekend dat ik dus helemaal niets begreep van de protestantse kerk in Nederland…

In Zuid Afrika besloot ik zelf op 16-jarige leeftijd ‘Protestant’ te worden. Drijfveer? Wel, ik raakte in de ban van het Bijbelboek! Dat werd me niet in dank afgenomen door mijn familie. Dat ik twee jaar later zou ontdekken dat ik theologie leuk vond terwijl ik nog helemaal geen formeel lid van een Protestantse kerk was, had ook ik niet echt kunnen bevroeden.

Nu maken we even een paar reuze sprongen. Studeerde in 1981 af aan de Universiteit van Stellenbosch, kreeg in 1982 mijn eerste gemeente in Amanzimtoti, een zuidelijke voorstad van de Stad Durban. Na vier gelukkige jaren kreeg ik een beroep naar Pretoria, naar een jonge gemeente die hoge aspiraties had. In Moreletapark verbleven we 12 jaar. Hier maakte ik bijzondere momenten in Gemeente-opbouw mee, waarmee deze gemeente uitgroeide tot een megakerk. Andere tijden waren het toen! In deze periode maakte ik ook mijn proefschrift af. Voor deze studie maakte ik een paar reizen naar Nederland omdat ik de Katholieke theoloog Edward Schillebeeckx bestudeerde. Het internet was er toen nog niet…

In deze tijd maakte ik vrienden in Nederland in het PKN circuit. En dat gaf echt de aanleiding tot het merkwaardige moment in 2002 toen ik een beroep kreeg naar de Jeruzalemkerk in Zwolle. Ik was echt toe aan een radicale verandering, bleek.

In 2003 arriveerde ik met mijn vrouw Elize en dochter Marelize in Zwolle. Mijn dochter werd toen ook toegelaten aan het Artez Conservatorium in Zwolle. Wat een prachtige samenloop.

In 2008 hadden we het gevoel dat onze ‘inburgering’ in Nederland af was. En bijna onmiddellijk kwam ’s-Gravenzande in het vizier. Met alle gevolgen van dien.

Hier komt mijn persoonlijke geestelijke ontwikkeling tot wasdom. Mag meemaken hoe een ‘traditionele’ kerk, de Noorderkerk, zich opmaakt voor toekomst binnen de PKN die juist zoekt naar een nieuwe identiteit voor een postmoderne tijd. Terwijl De Nieuwe Rank mij tegelijk ook een mooie gelegenheid geeft om mijn belangstelling in missionaire Gemeente-opbouw te blijven oefenen.

Intussen verblijven we in hart en hoofd en geest in twee werelden. Zuid Afrika is ons erg dierbaar, niet alleen omdat onze twee kinderen en onze families daar zijn. Wat een voorecht om samen met Elize hier in ’s-Gravenzande 'onze handen vol te mogen hebben' met het zoeken van Gods koninkrijk in deze wijde wereld.