4 kerken, samen 1 gemeente

PROJECT 7XBARMHARTIGHEID

PROJECT 7XBARMHARTIGHEID

Bijgaand de bijdrage van Nelleke Vollebregt. Het is enerzijds de toelichting met gedicht en anderzijds de foto van de voorbereidende schetsen.

Allereerst ontving ik als coördinator de tekeningen van handen in allerlei ‘uitdrukkingen’. Zie hier hoe Nelleke vervolgens die tekeningen in haar werkstuk voor de expositie heeft verwerkt.
Nelleke schreef me: Je mail heeft mij weer opnieuw geïnspireerd er verder mee te gaan. De kopieën kun je binnenkort in de brievenbus verwachten.

 

Heel snel daarop lag de enveloppe op de deurmat. Direct haalde ik de kopieën eruit.  Ik keek naar de handen en bedacht dat de ZEVEN wegen van barmhartigheid een actie is. Het is niet wachten maar doen. Het is alsmaar een werkwoord. Steeds opnieuw. Pas veel later besefte ik dat Nelleke me precies ZEVEN handen heeft gezonden. Zeven stuks over met elkaar optrekken, elkaar vinden en aanpakken. Gelijk aan de zeven wegen van barmhartigheid, t.w.

  1. Hongerigen voeden.
  2. Dorstigen laven.
  3. Naakten kleden.
  4. Vreemdelingen herbergen.
  5. Zieken bezoeken.
  6. Gevangenen bezoeken.
  7. Doden begraven.

“Paus Franciscus stelde in 2016 een ‘achtste werk van barmhartigheid’ in: voor de aarde zorgen.”
O ja, Nelleke schreef me ook:
“Ik heb wat tekeningen gemaakt van handen in allerlei ‘uitdrukkingen’. Ik ga aan de slag met hoe ik die ga verwerken. Dus ik ben er nog mee bezig.”
Waling van Straalen, coördinator project

Nelleke Vollebregt          - februari 2022 -

Al Jarenlang hou ik mij bezig met de geestesziekte schizofrenie. Mijn vader leed hieraan en zijn gezin leed er onder. Ik lees alles wat ik erover vind en vertaal dat in woord [gedichten] en beeld. Hoewel het de laatste jaren verschoven is naar een zelfonderzoek merk ik dat ik nog steeds de drang voel om schizofrenie bespreekbaarder te maken. En kan ik vervolgens niet anders dan de uitdaging aangaan “De 7 werken van barmhartigheid” te verbinden met deze mentale aandoening.

Hij was steeds maar weer hongerend naar mensen die hem zouden begrijpen. De ‘werkelijkheid’ zouden zien in zijn wanen.
Dorstend naar erkenning. Laven konden wij hem niet. Want er is geen water dat de brand van wanen blust.
De naakte waarheid was dat hij zich kleedde met de absurde waan had dat hij Jezus was. En hoe hem te bedekken wij eten het nog steeds niet.
Een vreemdeling was hij voor ons en ook vervreemd van zichzelf. Het schept als vanzelf verwarring.
Dat hij ziek is ziet hij niet en verzorging/behandeling sloeg hij af.
Zo grenzeloos gevangen in zijn wanen dat hij dacht dat iedereen gek was behalve hij.
En dan rest alleen de doden begraven. Het volgende gedicht schreef ik in het jaar na zijn uitvaart.

SCHIZOFREEN

Als dood voor de mensen / als de dood voor mensen / stervend duizend doden wanneer de stemmen / stemming maken in zijn hoofd / steeds weer oordelen en bevelen / totdat de overgave van zijn geest volkomen is / enkel rust rest.

Laten wij na denken van hoe wij omgaan met mensen die ‘anders’ zijn. Zij zijn naakt, hongerig, dorstig, vreemd[eling], [mentaal] ziek, gevangen en ‘dood’.