4 kerken, samen 1 gemeente

Kerkkolom

Kerkkolom

Het is weer stil op straat...

In maart van dit jaar schreef ik een kerkkolom over de stilte tijdens de eerste lockdown:

Lees meer.....

 

 

 

 

“Er loopt bijna niemand meer langs het raam. Ik hoor geen muziek vanaf het Marktplein. De restaurants zijn dicht. Het is stil in het dorp, alsof de ziel verdwenen is uit ‘s-Gravenzande. Dat doet pijn. Zeker nu het voorjaar is aangebroken. Het weer wordt beter. De zon gaat schijnen. Maar buiten blijft het stil...”

Inmiddels zijn we in een tweede lockdown beland en zou ik deze woorden zomaar kunnen herhalen. Met dit verschil: we zitten nu in de herfst en zijn op weg naar de winter...

Afgelopen voorjaar was de stilte beklemmend, maar ook bevrijdend. In de stilte komen we tot rust en kunnen we God ontmoeten. Ik moet denken aan een priester uit Engeland. Hij leefde in de vorige eeuw. Zijn naam is William Vanstone. Hij lijkt zo weggelopen uit een Engelse televisieserie...

William Vanstone vergelijkt ons leven met een zwembad. Waar komt in een zwembad de meeste herrie vandaan? Uit het ondiepe. In het diepe hoor je niet veel. Daar is het stil en wordt alleen gezwommen.

Door de coronacrisis zijn we met z’n allen in het diepe beland. De stilte die daar heerst kan ook een verademing zijn, een kans om diepere lagen van het leven aan te boren.

In de kerk lezen we vaak uit de Bijbel. Daarin staan 150 Psalmen. Eén van die Psalmen is Psalm 62, die zo begint:

Mijn ziel is stil tot God,
van wie ik hulp verwacht en kracht,
altijd weer.  

André Verweij (Dorpskerk)
verweij.ac@gmail.com